He mensen,
Zoals eerder aangegeven hier een verslag van mijn concert van Dir En Grey.
Waar Dir en Grey (Diru) voor heel veel mensen in Nederland gewoon een niets zeggend iets is, is deze band in Japan al geruimetijd een dijk van een band.
Jaar ik bij dezen dus eerst een stukje over de band vertellen voor ik mijn beleving over het concert vertel.
Geschiedenis:
Dir En Grey is een Japanse visual kei Die zich in 1997 vormde na het eindige van La

adie's, en heeft sinds die een constante Line-up gehouden bestaande uit: 京 (Kyo) vocals, 薫 (Kaoru) en Die op gitaar, Toshiya op bass en Shinya op de drums. 4 van de 5 band leden zijn afkomstig van de band La

adie's waar aan Thoshiya aan werd toegevoegd om in februari 1997 officieel Dir en Grey te vormen.
In 1998 wist de band veel aandacht te trekken door als eerste indi band(band zonder platen contract) de top 10 van de Japanse hitlijsten te bereiken.
Laat in 1999 (18.12.1999 om heel precies te zijn

) speelde de band in een uitverkocht Osakajo Hall. Tot op de dag van vandaag voor dit nog steeds gezien als een beste optreden ooit. In 2000 Kende de band dan ook gelijk een diepte punt waarneer Kyo in het ziekenhuis beland en hun promotie tour voor hun nieuwe cd MACABRE ge-cancelled werd. Dit ziekenhuis bezoek zorgde er voor dat Kyo gedeeltelijk doof is aan zijn linker oor. In 2001 vertaalt hij dit in een nummer genaamd "ain't afraid to die".
In 2002, Dir en grey's 列島激震行脚 (A Pilgrimage Capsizing the Islands) tour, bracht de band hun eerste internationale tour. Deze tour bracht ze in verschillende landen in Azië bijv: China en zuid Korea. In Sjanghai, waren de fans zo blij dat autoriteiten getracht hebben het concert te laten verbieden, dit is echter niet gelukt en het concert werd volgends plan afgewerkt.
2005 word gezien als de "grote doorbraak" van de band wanneer ze hun eerste concerten in Europa spelen hun "It Withers and Withers" tour was van Japan naar Europa gebracht en deed 3 laden aan te weten: België, Frankrijk en Duitsland 2 van deze shows waren MTV's Rock im Park and Rock am Ring.
Het andere optreden dat hun eerste Solo optreden werd in Europa was in Duitsland (28.05.2005) namelijk in de Colombia Hall in Berlijn. (uitverkocht in een kleine 6 weken al zijn er mensen die beweren dat het maar 3 dagen koste) en zo konden 3.500 gillende mensen van het eerste Europese solo concert genieten van Dir en Grey.
De eerste concerten in de VS vonden vroeg in 2006 plaats, later in dat zelfde jaar voegde Diru zich bij KoRn,Deftones en andere voor de the Family Values Tour 2006
Op 7 februari dit jaar is hun 6de album verschenen met de naam THE MARROW OF A BONE
Met de THE MARROW OF A BONE tour achter zich eind augustus deed de band ook de UK aan (1 augustus) die gelijk gevolgd werd met een 2de show de dage er na.
Vlak voor hun Europese tour maakte Dir en Grey hun 2de "standing tour" voor dit jaar bekend in Japan genaamd " Dozing Green" deze tour begon op 13 september in Club Citta, Kanagawa.
Op 27 augustus werd dan ook bekend dat de nieuwe singel van Dir en Grey Genaamd (hoe kan het ook anders
) Dozing Green" op 24 oktober in de winkels zou liggen (iig in Japan)
Ik ben dan ook naar een van de Concerten gegaan uit de "Dozing Green" tour waar je hier onder een verslag kunt lezen.
Woensdag 7, november 2007 10.30 uur.
Het was maar eens tijd om uit mijn lekkere warme bedje te komen.
Ik wis gelukkig waar dit voor was want het was vandaag Diru dag!!! En al vanaf moment 1 dat ik uit mijn bed kwam kon ik eigenlijk al niet meer stil zitten omdat ik er zoveel zin in had.
Maar toch moest ik de tijd een beetje zien door te komen (want ik ging pas om 16.45 met de trein weg) dit heb ik gedaan door lekker wat muziek te luisteren en een gezellig potje te bowlen met mijn ouders. (Dit ging niet heel best bij mij omdat ik nog al hyper was!)
En toen was het tijd om naar de trein te gaan…
Na 1.30 uur in de trein te hebben gezeten kwam ik +/- 18.20 aan op Amsterdam zuid waar ik werd opgewacht door Mup die zo vriendelijk was mij naar “The Max” te begeleiden en me daar later ook weer op te halen.
Dus wij stappen samen in de metro (die weer eens ouderwets vol zat

) opweg naar het Leidseplein, een naam daar aangekomen zijn we maar naar de McDonalds gelopen om wat te eten (je moet toch wat he) een maal daar binnen liep ik al gelijk wat “vreemd” uitziende mensen tegen het lijf die ik zo gokte ook naar Dir en Grey zouden gaan (kledendracht zegt een hoop

) Dus na een hapje gegeten te hebben (en lo een belletje gedaan te hebben naar waar zij zat, zijn we maar op weg gegaan naar de “Melkweg” die niet zo heel ver van de Mc afzat zo bleek.
Eenmaal bij de Melkweg bleek er al wel een beste rij te staan al had ik niet heel veel zin daar in te gaan staan dus ben ik maar mooi aan de linker kant er naast gaan staan.
(Ook heb ik Lo nog maar eens een belletje gedaan die mij uiteindelijk toch wist te vinden (was ook niet echt te missen ofwel?) en zo loop je elkaar na een kleine 10 jaar op msn te spreken toch tegen het lijf bij Dir en Grey. Zij was ook de gene die mij deze muziek introduceerde)
Maar goed terug naam mijn verhaal. Na een telefoontje naar de receptie werd een van de zij duren open gedaan zodat ik niet in de drukte hoefde te staan en te moeten vechten voor mijn rolstoel.
Zo stond ik dus al om 19.20 bij de kassa terwijl ik eigenlijk pas om 19.30 (was de afspraak) naar binnen mocht. Ik heb dus van 19.20 tot 19.45 lekker warm binnen gezeten terwijl de rest zich buiten warm hield met het zingen van liedjes enzo.
Binnen werd mij gezegt dat ik 5 min voor dat de duren los gingen door mocht rijden naar de zaal toe om daar een goede plek te vinden zo dat ik daar kon zitten en ook nog eens wat kon zien

(dus hoewel er andere mensen beweren dat ze als eerste in de zaal waren dit is !!NIET!! waar)
Toen iedereen binnen was kon de pret dus echt pas beginnen en iets later dan gepland was dit dus ook het geval ( we begonnen om 20.40 terwijl 20.30 was aangegeven)
Na een mededeling van iemand van het gebouw dat er beslist GEEN foto’ s gemaakt mochten worden, kwamen de band leden een voor een het podium opgelopen. (geen idee van volgorde meer maar Kyo was iig de laatste) Ieder van hen kreeg een “staande ovatie”.
Al bij het eerste nr “REPETITION OF HATRED” ging de zaal los en was deze de rest van de avond ook niet meer te houden. (ook ik ben maar gaan staan want dat is toch stukken gezelliger!) het helle publiek stond gelijk te springen en te wijzen (devil horns and all) ook Kyo en de rest van de band leek er gelijk lekker in te zitten. (damn wat heeft Kyo een energie!)
凌辱の雨 {ryoujoku no ame} bracht het publiek hellemaal op de been (tijdens dit nr stote ik geloof ik mijn hooft tegen de trap O.O) nr 6 Was “The Final” ik geloof echt dat ik hier doof ben geworden van het publiek in plaats van de band

damn deze plaat doet het goed live

*Te no naka ni wa ai subeki hito sae mo Hanabanashiku chitte Te no naki ni wa ikita imi kizande mo Munashiki hana to shiru The final* *So i can live So i can live So i can live….*
Tijdens OBSCURE was Kyo wat minder vriendelijk door in een “h*tler pose” op zijn podium te gaan staan (dit viel niet even goed bij alle bezoekers)
Verder werd natuurlijk ook de nieuwe singel “ Dozing Green” gespeeld.
Veel van de nr’s die gespeeld werden kwamen van hun laatste CD THE MARROW OF A BONE (lees alle nrs) ook werden er wel wat oudere nrs gespeeld (volledige Setlist staat onderaan)
Aan het einde van het optreden werden er nog wat spullen het publiek in gegooid zoals plectrums en drum stokken.
Helaas kwam er niks mijn kant op dus heb ik het ook niet kunnen vangen.
Ik had besloten niet direct weg te gaan na het einde in verband met drukte bij de uitgang dus heb ik nog even met Lo gepraat tot die besloot te gaan en toen ben ik nog maar ff naar de stand gegaan en daar een T-shirt gekocht (foto komt misschien nog)
Ook heb ik bij die stand nog even staan kletsen met iemand van VKNL (Virtual Kei Nederland) waarna ik buiten werd opgewacht door mup.
Na wat gedronken te hebben bij boom zijn we op weg naar huis gegaan.
En dat beeindigt mij concert dag van diru!
Al met al was dit concert echt vet!!!!
En voor 30 euro mocht ik niet klagen. Van mij mogen ze snel weer komen
En ga me niet vragen om dit beter was dan Metallica in 2006 want mijn antwoord is dan: het zijn 2 helle verschillende bands en muziek gene
Setlist:
00 new Intro
01 REPETITION OF HATRED
02 凌辱の雨 {ryoujoku no ame}
03 LIE BURIED WITH A VENGEANCE
04 DISABLED COMPLEXES
05 THE FATAL BELIEVER
06 THE FINAL
07 HYDRA -666-
08 OBSCURE
09 ROTTING ROOT
10 DOZING GREEN
11 CONCEIVED SORROW
12 dead tree
13 Merciless Cult
14 GRIEF
15 THE DEEPER VILENESS
:ENCORE:
EN01 砂上の唄 {Sajou no Uta}
EN02 鼓動 {Kodou}
EN03 AGITATED SCREAMS OF MAGGOTS
EN04 朔, -saku-
EN05 CLEVER SLEAZOID
Side notes:
- De zaal was denk ik maar voor de helft gevuld
- Het geluid stond (imo) te hard vergeleken met de mic waar door Kyo soms slecht tot niet te verstaan was
- Mij stol heb ik gebruikt als bagage drager want heb in totaal maar iets van 5 min gezeten tijdens het concert
- Kyo heeft wel in zijn buik lopen “slashen” waar hij meestal zijn mondhoeken “vishooked” tijdens bepaalde nrs
- Het publiek Stund lekker mee te “zingen” tijdens de stukken die mooi wergen gezongen door kyo
- Het publiek kende toch wel de meerdeheid van de teksten
- het concert duurde “helaas” maar 1.5 uur
Stuur door
Dit is niet OK